poniedziałek, 27 października 2008

Dowcipy emigracji


Wbiega irlandzki majsterna budowie w grupę polaków i woła:
Szybko !!! Zdarzył się wypadek !!! Czy jest tu jakiś lekarz?!?




W jednym z mieszkań w Irlandii zdarzyła się katastrofa
- zawaliło się łóżko piętrowe,
- 17 polaków zostało rannych...


W pociagu do Londynu, w jednym przedziale podrozuja Anglik, Kubanczyk, Japonczyk i Polak. W pewnym momencie Kubanczyk otwiera okno i wyrzyca piekne kubanskie cygaro.
- Cos Ty? Zglupial? - krzyczy Japonczyk.
- U nas na Kubie jest tego wbrod!
Po chwili wstaje Japonczyk i wyrzuca przez okno swojego najnowszego laptopa.
- Cos Ty? Zglupial? - Krzyczy Anglik.
- U nas w Japoni jest tego wbrod! Po chwili wstaje Anglik i wyrzuca przez okno Polaka.
- Cos Ty? Zglupial? - Krzyczy Kubanczyk z japonczykiem.
- U nas w Angli jest tego wbrod!!!!




Wchodzi Amerykanin do baru w Polsce i mowi:
- Slyszalem, ze wy, Polacy to jestescie straszni pijacy. Zaloze sie o 500$, ze zaden z was nie wypije litra wodki jednym haustem. W barze cisza. Kazdy boi sie podjac zaklad. Jeden gosciu nawet wyszedl. Mija kilka minut, wraca ten sam gosciu, podchodzi do Amerykanina i mowi:
- Czy twoj zaklad jest wciaz aktualny?
- Tak. Kelner! Litr wodki podaj!Gosciu wzial gleboki oddech i fruuu... z litra wodki zostala pusta butelka. Amerykanin stoi jak wryty, wyplaca 500$ i mowi:
- Jesli nie mialbys nic przeciwko, moglbym wiedziec, gdzie wyszedles kilka minut wczesniej?
- A, poszedlem do baru obok sprawdzic, czy mi sie uda...


W USA mówią :
-Jest 22.30 . Czy wiesz gdzie są nasze dzieci ?
We Francji mówią :
-Jest 22.30 . Czy wiesz gdzie jest moja żona ?
W Grecji mówią :
-Jest 22.30 . Czy wiesz gdzie jest mój mąż ?
W Polsce mówią :
-Jest 22.30 . Czy wiesz która jest godzina















czwartek, 23 października 2008

Dlaczego Polacy wracaja do kraju?

 

W ostatnim czasie bardzo wzrosła liczba Polaków powracających z emigracji. Przyczyn jest wiele. Postaramy się wymienić kilka najważniejszych. 

Jedna z gównych przyczyn powrotów Polaków do kraju są rozterki zwiazane z tęsnotą. Emigranci wyjeżdzający za granice często nie znają tam nikogo. Czuja sie samotni, brakuje im kontaktu z przyjaciółmi, szczerej rozmowy, w której mogliby się zwierzyć i wyżalić. Moim zdaniem jest to bardzo potrzebne do narmalnego rozwoju każdego człowieka, czuć sie rozumianym i wspieranym przez bliskich.

Polacy wracają do kraju, ponieważ praca i zarobki za granica przestały być dla nich tak kuszace, jak tuż po wejściu Polski do Unii Europejskiej. Sa rozczarowani wysokościa wynagrodzeń, jakie proponują im na przykład brytyjscy pracodawcy. Czesto są zmuszeni do pracy poniżej swoich kwalifikacji. Spędzaja całe dnie w pracy, ponieważ mają dużo nadgodzin. Pracuja ponad swoje siły. Po przeliczeniu dochodzą do wniosku, że gdyby pracowali tyle godzin w Polsce, mieliby podobne pensje. Złotówka zaczęła się umacniać, więc ludziom przestały się opłacać wyjazdy. Wolą pracować w kraju, ponieważ są blisko swoich rodzin. Niektórzy wracają, ponieważ nie znają języka. Wyjezdzali z myslą, że dadzą sobie radę bez niego, ale rzeczywistośc okazała się inna. Inni sądzą, że zdobyli juz jakieś doświadczenie, poznali język i zaoszczędzili trochę pieniędzy, więc czas wracać.  

Co wiecej okazuje sie, że o ile zarobki za granicą są znacznie wyższe niz w Polsce o tyle życie tam jest droższe. Wiec trudno jest mówic o życiu na wyższym standardzie. Zaoszczedzić można tylko w sytuacji, kiedy mamy świetnie płatna pracę lub gdy ograniczymy sie do najpotrzebniejszych wydatków.

Nie możemy zapomiec o tym, że Polacy za granica zawsze będą "intruzami", chociazby dlatego faktu ,że zabieraja miejsca pracy rodowitym mieszkańcom kraju. Nierzadko zachowują sie nieodpowiedzialnie i nie tak jak przystało na prawego obywatela, krzywdzac tym samych siebie i wielu innych, niewinnych niczemu ludzi.

Kiedy sięgnąć chcemy zbyt wysoko, upaść możemy tak nisko.



Sylwia -23 lata,
" Wyjechałam do Anglii za praca jak każdy Polak, u nas zarobki były marne, przyjaciel wyjechał
i mówił, że nie żałuje.Też chciałam spróbować".Kiedy przyjechała do Birmingham nikogo nie znała. Przypadkowo poznany chłopak w autobusie zaoferował jej nocleg u siebie, też był Polakiem (może dlatego od razu się zgodziła). Poznali się bliżej i zostali parą. Z perspektywy czasu wie, że to nie była miłość, porostu potrzebowali siebie wzajemnie, ona- mieszania, on-nie trudno domyśleć się czego....
"Zdarzało się, że traktował mnie przedmiotowo, ja to czułam,ale nie miałam dachu nad głową. Później wszystko co między nami było nie dawało mi szczęścia". Sylwia przestał sobie z tym radzić. Straciła pracę, szef potrzebował pełna energii wdzięku zadbana kobietę , a tego kryterium już nie spełniała.
"Związek z Markiem, rozłąka z rodziną i smutek czułam, że to mnie przerasta. Czasami nie zdążyłam nawet uczesać włosów czy zjeść śniadania." Chłopak wyrzucił ją z domu, twierdził, że nie ma prawa mieszkać skoro nie płaci rachunków.Nie miał tam nikogo, do kogo mogła by się zwrócić z tym problemem. Chciała wracać do domu, ale potrzebowała pieniędzy na bilet. Koleżanka zaproponowała jej sponsoring.
"Kiedy to usłyszałam byłam przerażona, zaparłam się, że nigdy tego nie zrobię. Po dwóch tygodniach, gdy zabrakło mi środków do życia, uległam. Ona zapoznała mnie z pierwszym klientem,a potem był drugi i trzeci [...] Dzisiaj jestem w Polsce. Nikt z rodziny nie wie jakie ciężkie chwile tam przeżyłam. Była to najgorsza decyzja w moim życiu, a jedną z najlepszych jest to, że postanowiłam o tym powiedzieć i zgodziłam się na umieszczenie mojej historii na tym blogu."

Jak łatwo zatracić moralność, gdy znajdujemy sie w trudnej sytuacjii. Nóż na gardle.Wszystko zalezy od jednego, trzeba podejmowac decyzje których potem często się żałuje. Może gdyby Sylwia była wsród rodziny mial by wsprcie bliskich, ktos by ja przytulił, ktoś by pocieszył. a nie chłodno proponował (uważając, że wyświadcza jej przysługę) taką pracę.

* podziękowania dla osoby dzięki której powstał ten post*

(tekst po autoryzacji , imiona przypadkowe)

KJ








środa, 22 października 2008

Polskie sklepy za granicą



W Irlandii lawinowo rośnie popyt na polskie produkty. Wszystko za sprawą Polaków, którzy wyemigrowali tam za chlebem.

Na Zielonej Wyspie według oficjalnych szacunków rodaków jest od 100 do 200 tysięcy i będą przybywać kolejni. Nieoficjalnie mówi się, że liczba ta jest prawie dwukrotnie wyższa. Nic dziwnego, że bardzo pożądanym produktem na wyspach jest polska kiełbasa, czekolada czy piwo.

Jak pokazują badania, przeprowadzone przez agencję badań marketingową Kinoulty Research, Polacy w Irlandii w ponad 20 procentach wybierają rodzime marki. Te tendencje wzmacnia też tęsknota za krajem.

Biorąc pod uwagę liczbę Polaków w Irlandii, jest to spory rynek dla dostawców artykułów spożywczych. Polskie produkty są obecne przede wszystkim w małych sklepach, choć ta tendencja powoli zaczyna się zmieniać. Zaczynają się tez pojawiać w dużych hipermarketach.

Najwyższy udział polskie produkty mają w takich kategoriach jak: wędliny, nabiał, piwo oraz warzywa i owoce konserwowane. Polacy tęsknią za polskim pieczywem, wędlinami i nabiałem.

Niewielu Polaków wskazuje konkretne marki, które rekomendowaliby do sprzedaży w Irlandii - myślą raczej kategoriami produktów, a nie konkretnymi markami. Przykładowo z wędlin powodzeniem cieszą się kiełbasa krakowska, kabanosy, boczki i szynki.

W badaniu, niektórzy spontanicznie wymieniają ulubionych producentów. Największą popularnością cieszą się wedlowskie czekolady (9 proc.), majonez z Winiar (4 proc.), kiełbasa krakowska (4 proc.), produkty z Hortexu (3 proc.), wędliny z Sokołowa i Morlin oraz piwo Lech (po 3 proc.).

Mimo, że polskie produkty wcale nie należą do najtańszych w Irlandii, to jest to bardzo intratny rynek dla producentów polskiej żywności i irlandzkich usługodawców. Potwierdza to Cezary Domagalski wiceprezes polskiego przedsiębiorstwa mięsnego "Sokołów".

"Przełomowy był rok 2005, kiedy to nasz eksport wzrósł o około 80 proc. Wcześniej, przed 2004, eksport do Wielkiej Brytanii i Irlandii był znikomy, przeszkadzały bariery celne, nie było też większego zainteresowania ze strony tamtejszego rynku" - mówi Domagalski.

Zmiany przyniosło wejście do UE i emigracja Polaków do tych krajów. "Na początku zwracali się do nas pojedynczy hurtownicy, głównie narodowości polskiej, ukraińskiej czy hinduskiej. 2006 to kolejny krok milowy w rozwoju sprzedaży na tamte rynki. Teraz nawiązaliśmy już kontakt z jedną z sieci handlowych i liczymy na kolejne. Mamy nadzieję, że w 2007 r. spowoduje, że nasze produkty pojawią się też w wielkich sieciach handlowych w Irlandii" - podsumowuje wiceprezes Domagalski.


Gosia


źródło:
www.money.pl

Już Cię nie kocham...

"(...) dwoje ludzi niemogących żyć bez siebie, zmienia się w osoby, które nie mogą żyć ze sobą..."

Emigracja przyczyną rozwodów i zjawiska eurosierot.


Otwarcie zagranicznych rynków pracy zostało powitane z nadzieją. Polacy zyskali lepszą pracę a bezrobocie przestało przerażać. Kilkaset tysięcy, głównie młodych ludzi, znalazło pracę. Ale jest i druga strona medalu w postaci rozłąki rodzin i niestety rozwodów.
Oprócz możliwości jakie daje praca za granicą, istnieją również koszty społeczne emigracji zarobkowej. A są one nie małe, bo wielu rodzinom grozi rozpad lub osłabienie więzi między małżonkami oraz rodzicami i dziećmi.
W swoim artykule zajmę się problemem rozwodów oraz zjawiskiem eurosieroctwa.
Coraz częściej przyczyną rozwodów jest długotrwałe rozstanie spowodowane pracą jednego z małżonków za granicą. Mniej więcej cztery lata temu liczba rozwodów gwałtownie wzrosła i utrzymuje się na wysokim poziomie. Młodzi ludzie posiadający już swoją rodzinę decydują się na wyjazd za granicę. Powodem wyjazdu jest sytuacja materialna, marzenia o wybudowaniu domu, kupna nowego samochodu i oszczędności na edukacje dzieci. Wyjazd taki często kończy się rozstaniem. Dlaczego? Jest kilka czynników wpływających na taki przebieg sytuacji:
  • samotność w obcym kraju, ograniczony kontakt z żoną i ogromna tęsknota sprawiają, że szukamy bratniej duszy, osoby, która będzie blisko. W taki sposób rodzą się romanse.
  • człowiek styka się z inną kulturą, innymi modelami życia społecznego,rodzinnego. Jeśli wokół siebie widzi, że skok w bok nie jest napiętnowany, że rozwody, częste zmiany partnerów seksualnych to coś normalnego, zaczyna przesiąkać "nowymi wartościami". I wtedy nagle okazuje się, że pozostawiona w Polsce żona (lub mąż) przestała być atrakcyjna, że obok jest fajniejsza dziewczyna, lepiej mnie rozumiejąca. A po za tym przecież rozwód to nic wielkiego, wiele osób go przeszło i żyje normalnie.
  • często związek dwojga ludzi wyglądał źle już przed wyjazdem, wtedy łatwiej o wplątanie się w romans a w konsekwencji o rozwód.


Eurosieroty. Rodzice wyjechali a dzieciom wali się świat.

W domach, gdzie tylko ojciec wyjechał za pracą, często pojawia się depresja. Ten stan jest zaraźliwy jak grypa. Najpierw zagubiona jest mama, a potem coś niedobrego przechodzi na dzieci. Na pierwszy rzut oka widać, że tracą poczucie bezpieczeństwa i przekonanie, że komukolwiek na nich zależy.Jednak największy dramat zaczyna się wtedy, gdy wyjeżdża nie tylko ojciec, ale i matka. Niektóre dzieci popadają w anoreksję, inne zaczynają rozrabiać, żeby na siebie zwrócić uwagę. Opuszczają się w nauce, jakby zabrakło im motywacji. Demonstracyjnie palą papierosy.
Niektóre dzieci siedzą do świtu przy komputerze, potem na lekcji jak echo wszystko odbija się im od ucha. Normalnie wzywa się rodziców, ale tu nie ma z kim rozmawiać, że dziecko niewyspane przychodzi do szkoły. Pół biedy, kiedy nieobecność rodziców nie trwa zbyt długo, wtedy jest szansa, że wszystko wróci do normy.
Wielu rodzicom wydaje się, że nastolatek to prawie dorosły, pod okiem starszego da sobie radę. Ale jak się okazuje, życie go jeszcze przerasta...


Rozwody spowodowane emigracją zarobkową oraz zjawisko eurosieroctwa to bardzo poważny problem współczesnego społeczeństwa. Warto więc przed wyjazdem rozważyć również kwestie rodzinne a nie tylko majątkowe. Moim zdaniem należy najpierw zastanowić się nad możliwymi konsekwencjami wyjazdu, które niestety bardzo często przerastają korzyści.

wykorzystane źródła;
  1. Słowo - gazeta codzienna
  2. forum internetowe
  3. gazeta praca

Samotność na emigracji

Wyjeżdżając z Polski i decydując się na emigrację, zostawiamy za sobą rodzinę, przyjaciół i znajomych. Brak bliskich osób w momencie, kiedy najbardziej nam ich potrzeba, powoduje w naszym życiu pustkę.



Emigracja jest zaliczana do najbardziej stresujących sytuacji w życiu człowieka. W czasie, kiedy miejsce zamieszkania, praca i przyszłość są dla nas jedną wielką niewiadomą, wsparcie bliskich i życzliwych osób jest nam szczególnie potrzebne. Ich brak powoduje pustkę, w którą najczęściej wkrada się samotność.

Problem samotności dotyczy wielu emigrantów. Nie jest łatwo nawiązywać nowe znajomości i przyjaźnie, kiedy naszą główną troską jest walka o byt materialny. Pracujemy długo i za niezbyt wysokie wynagrodzenie, więc często decydujemy się na dodatkowe prace lub nadgodziny. Czas wolny, którym dysponujemy, wykorzystywany jest na sprzątanie, pranie, robienie zakupów lub wysyłanie paczek do Polski. Nasza potrzeba kontaktu z innymi jest często spychana na plan dalszy lub też kwitowana stwierdzeniem: "Mam ważniejsze rzeczy do zrobienia". Czas, który moglibyśmy spędzić ze znajomymi lub nawiązując nowe przyjaźnie, traktowany jest często jako czas zmarnowany i nieproduktywny. Luksus, na który nas, jako emigrantów, nie stać. Postępując według wyżej opisanego przykładu powodujemy, że nasze poczucie samotności zaczyna się pogłębiać.

Będąc na emigracji, musimy krąg znajomych zbudować od podstaw. Później znajomości te trzeba pielęgnować, aby praca, odległości i zmęczenie nie stały się podstawą do ich zaniedbania. Mając wokół siebie osoby, z którymi możemy podzielić się swoimi spostrzeżeniami i odczuciami, będzie nam o wiele łatwiej znieść trudy emigracji. Samotność i izolacja pociągają za sobą nieodwracalne często w konsekwencjach skutki, na które nie możemy sobie pozwolić.



Gosia



źródło: www.dziennik.com

wtorek, 21 października 2008

Obraz polaka z granicą

Media podają, że za granicę głównie wyjeżdżają ludzie młodzi i wykształceni. Jeśli to prawda to skąd wzięła się tak zła opinia o Polakach za granicą?

Na internetowych forach dyskutanci z ogromnym zaangażowaniem drążą temat Polaka za granicą, nie zostawiając na sobie suchej nitki. "Po czym poznać Polaka za granicą" to oprócz "pracy za granicą" najbardziej popularne wątki. Forumowicze nie analizują zjawiska, lecz wydają sądy. Przykładowy obraz Polaka na emigracji: koło 40-tki, nadużywający alkoholu oraz przekleństw, czerwona twarz, spracowana i przepita. Skąd się bierze taka opinia? - Takich najczęściej widać, wyróżniają się albo łysą głową, albo wąsami zakrywającymi bezzębny uśmiech. Polaka łatwo poznać po zachlapanym farbą ubraniu, a Polkę po dekolcie do pasa.Polacy lubią ponarzekać, że nie mają pieniędzy, chociaż trudno w to uwierzyć biorąc pod uwagę fakt, że kombinują jak mogą, żeby te pieniądze były. Cwaniactwo jest podobno wpisane w naszą naturę. Polak, który nie kombinuje nie jest w stu procentach Polakiem. - Wszyscy tylko myślą jak zarobić, ale się nie napracować i przy okazji jeszcze kogoś wykiwać. Nawet w Polsce panuje opinia, że za granicą najgorzej pracować dla Polaka, bo ten na pewno cię oszuka. Według tych opinii za granicą można spotkać tylko wąsaczy, discopolowców, Marianów, zakompleksionych budowlańców oraz skąpców. Ale czy rzeczywiście? Jedno jest pewne. To, co łączy Polaków czy to na emigracji czy w kraju to negatywny światopogląd. Ocenę wszystkiego i wszystkich zaczynamy od wytykania tego, co inne, brzydsze i gorsze, często niestety zatracając proporcje.
Co należy zrobić aby poprawić wizerunek nas polaków z granicą? Co zrobić by inni i my sami potrafili dostrzec zalety taki jak pracowitość, inteligencja, sumienność, dokładność, kompetencja, a nie tylko stare i utarte wady…
(gazeta praca, tvn24, rynek pracy.)